Categoriearchief: Alimentatie

De drie belangrijkste gevolgen van een scheiding

Wanneer je met elkaar besluit te gaan scheiden, breekt er een lastige periode aan. Naast de emotie die hiermee gepaard gaat, heb je ook met veel praktische zaken rekening te houden. Uiteindelijk neem je de keuze niet zomaar; je ziet meer in een leven los van elkaar, dan samen te blijven.
De gevolgen van een scheiding zijn vooraf moeilijk te overzien. Het is goed om bedacht te zijn op de consequenties die jullie keuze heeft, zodat je elke vervolgstap bewust maakt. In dit blog daarom de drie belangrijkste gevolgen van een echtscheiding.

  1. Kinderen ‘scheiden met jullie mee’
    Een echtscheiding heeft een enorme impact op kinderen. Daarom schreven we eerder al méér over echtscheiding en kinderen. Een veranderende woonsituatie, een gezin dat niet meer leeft en functioneert zoals het eerst deed, misschien ook ruzie en woordenwisselingen; kinderen krijgen veel mee van de onrust rondom een scheiding.Denk bij de gevolgen van jullie scheiding dus goed na hoe je kinderen in dit proces betrekt. Wat vertel je wel en niet en hoe zorgen jullie dat de echtscheiding zo soepel mogelijk verloopt? Onze mediators vervullen voor u daarin een belangrijke rol.Tegelijkertijd zijn er ook genoeg argumenten om in goed overleg en vriendschap met elkaar kinderen op te voeden, zonder dat jullie getrouwd zijn. Een echtscheiding is dus niet per definitie een verkeerde keuze vanuit het perspectief van kinderen!
  2. Wat gaat er financieel en fiscaal gebeuren?
    Niet onbelangrijk: het financiële plaatje van een scheiding. Dat heeft op beide partners heel wat impact. Hoe gaan jullie om met de kosten voor apart wonen, leven en de kinderen? Zijn allebei de partners in staat om voor zichzelf een woning te bekostigen of gaat de ander daarin een verantwoordelijkheid dragen? Wat spreken jullie af over kinderalimentatie?Ook fiscaal gaan er zaken wijzigen; je bent immers niet langer fiscaal partner. Dat heeft in veel gevallen voordelen, maar kan vanzelfsprekend ook nadelen hebben. Het is dus belangrijk om vooraf te weten wat er voor jullie beide gaat veranderen.
  3. Emotie en (on)afhankelijkheid na een scheiding
    Hoewel de keuze voor een echtscheiding niet lichtzinnig wordt genomen, komt het besef pas nadat alles is geregeld en ‘het nieuwe leven’ zonder je ex-partner begint. Onderschat de emotie, twijfels, angsten en/of opluchting niet. Een echtscheiding gaat niet altijd zonder ‘rouwproces’.Dat geldt overigens ook voor je partner, je kinderen en niet te vergeten jullie families. Ook zij zijn getuigen en betrokkenen bij de breuk en zullen vaak en samen met jullie mee zoeken naar een nieuwe manier van samen leven.Tegelijkertijd is een nieuwe periode vaak een bron van nieuwe uitdagingen en biedt kansen om je plek te vinden in je nieuwe omgeving en je nieuwe rol.

Gratis scheiden onder goede begeleiding
Bij Gratis Scheiden zijn we ons bewust van de ingrijpende keuzes die je met je echtscheiding moet maken. Daarom helpen onze mediators en onze advocaten jullie in goed overleg jullie zaken te bespreken en te regelen. Onze mediators en onze advocaten geven persoonlijk advies, zijn betrokken, invoelend en kundig.

Lees hier hoe een gratis scheiding werkt of stel ons je vragen. Dit kan per e-mail of telefonisch 085 4013447.

Onderhoudsplicht voor kinderen

Een aantal zaken rondom het scheiden wordt geregeld via de Nederlandse wet. Hierin staan een aantal punten die belangrijk zijn voor mensen die hebben besloten te gaan scheiden. Aan sommige regels moet je je houden, andere regels zijn er om je te helpen. In dit artikel lees je er meer over.

Onderhoudsplicht

In de wet staat bijvoorbeeld geschreven dat echtgenoten een zogenaamde ‘onderhoudsplicht’ hebben naar elkaar toe. Ook staat er dat ouders de taak hebben kinderen tot 21 jarige leeftijd te onderhouden. Tot slot is geregeld in Nederland dat ex-partners een plicht hebben wanneer de andere partner niet rond kan komen van het geld dat hij of zij verdient. Na een scheiding kan de rechter worden ingeschakeld, die bepaalt welk bedrag de alimentatieplichtige kan missen.

Kinderen krijgen voorrang

Een aantal andere dingen zijn ook bij wet geregeld. Zo is het zo dat per maart 2009 bepaald werd dat de onderhoudsverplichting met betrekking tot (minderjarige) kinderen, maar ook stiefkinderen, voorrang krijgt boven andere onderhoudsverplichtingen. Dit houdt in wezen in dat kinderen altijd voorrang krijgen. Boven alles! Soms blijkt het echter moeilijk te bepalen wanneer je te maken hebt met een zogenaamde ‘wettelijke onderhoudsverplichting’ of een ‘morele onderhoudsverplichting’.

Een voorbeeld

Een voorbeeld is als volgt. Twee ouders besluiten te scheiden. De kinderbijdrage die de vader aan de moeder betaalt, is al een tijdje hetzelfde gebleven. De moeder heeft ouderlijk gezag en zorgt voor de kinderen. Op een zeker moment geeft zij aan dat zij een hogere kinderbijdrage wenst – of zelfs nodig heeft – omdat zij de kinderen met dit bedrag niet kan onderhouden. De vader heeft inmiddels een nieuwe partner. Zij heeft al twee kinderen en vader zorgt tevens voor hen in zijn nieuwe huishouden. Vader geeft aan dat een hogere kinderbijdrage niet mogelijk is, omdat hij dan niet rond zou komen. De rechter geeft in dit geval het gelijk aan de moeder. Vader is namelijk verplicht zijn eigen kinderen te onderhouden en officieel niet, om de kinderen van zijn nieuwe vrouw te onderhouden.

In beroep

Het is mogelijk dat één van de ex-partners in hoger beroep gaat. Dit kan, wanneer één van twee – of beiden – niet eens zijn met de huidige of toekomstige situatie. Wanneer de vader van het bovenstaande voorbeeld in beroep gaat, omdat hij van mening is dat in deze situatie ‘bijzondere omstandigheden’ gelden, zal de rechter het beroep verwerpen. Deze houdt vast aan de eerdere uitspraak: zijn eerste kinderen gaan voor. De rechter doet dit, omdat de vader en moeder officieel – en onofficieel – verantwoordelijk zijn voor hun eigen kinderen en niet voor die van anderen. Daarnaast bestaat daar de morele verplichting om het eerst ontstane gezin te helpen indien nodig.

Alimentatie: wie betaalt wie?

Een onderwerp dat tijdens de scheidingsgesprekken zeker meerdere keren op tafel zal komen is de alimentatie. Wie gaat wie betalen en wat zal het bedrag zijn. Meestal zal de partner met het hoogste inkomen de ander van een toelage voorzien, vooral als er kinderen in het spel zijn. 

Wie betaalt?

Eigenlijk is de regel voor alimentatie (zowel voor de ex-partner als de kinderen) heel simpel: degene met het hogere inkomen zal de ander de alimentatie betalen, zodat diegene in zijn of haar levensonderhoud kan voorzien en de kinderen kan onderhouden. Hierbij wordt gekeken naar wie de kostwinnaar is in het gezin. Dit kan zowel de man als de vrouw zijn – maar net wie het meest verdient. De alimentatie is bedoeld om de ander te ondersteunen een nieuw leven op te bouwen of dat het de kinderen aan niets ontbreekt wat kleding en scholing aangaat.

Maximale duur

De maximale duur voor het betalen van alimentatie is in 1994 vastgesteld op 12 jaar. Natuurlijk kun je zelf een langere periode afspreken dan 12 jaar, maar het kan ook korter zijn. De maximale duur wordt voornamelijk vastgesteld wanneer er sprake is van een huwelijk met kinderen of een huwelijk zonder kinderen dat langer dan vijf jaar heeft geduurd. Heb je geen kinderen en heeft het huwelijk korter geduurd dan vijf jaar? Dan is de maximale duur van de alimentatie net zo lang als het huwelijk heeft geduurd. Dus als je twee jaar getrouwd bent geweest, dan wordt er twee jaar lang alimentatie verstrekt.

Voortijdig eindigen

Partneralimentatie kan voortijdig komen te vervallen. Bijvoorbeeld als degene die de alimentatie ontvangt hertrouwt, een geregistreerd partnerschap aanvraagt of samenwoont alsof ze zouden zijn getrouwd. Het eindigt ook als een van de ex-partners overlijdt en natuurlijk wanneer de vastgestelde periode is verstreken.

Kinderalimentatie

Partneralimentatie kan eerder stoppen dan de alimentatie voor kinderen. Dit stopt pas als het kind 18 jaar is geworden. Tot het 20ste levensjaar is het dan mogelijk om nog een toelage om in het levensonderhoud en de studie te voorzien. Natuurlijk zullen beide ouders hierin een handje willen helpen.

De hoogte van de alimentatie

Wanneer je op een gemoedelijke wijze uit elkaar gaat, is het mogelijk om samen zelf tot een bedrag voor de partner- en/of kinderalimentatie te komen. Denk hierbij aan wat de ander nodig heeft voor huur of hypotheek, vaste lasten, kleding en de boodschappen. Uiteraard wordt hierbij gekeken naar wat beide ex-partners verdienen om zo tot een eerlijk bedrag te komen. Kom je er niet uit, dan zal de rechter een beslissing nemen.

Is een nieuwe relatie van invloed op de partneralimentatie?

Na een echtscheiding of een ontbinding van een samenlevingscontract betekent dat nog niet dat alle verbindingen met je ex daadwerkelijk zijn verbroken. Wanneer je voor de kinderen of jezelf alimentatie ontvangt en je gaat samenwonen ben je verplicht dat je ex te mede te delen. De alimentatieplicht aan de ex eindigt zodra er bewezen kan worden dat de ontvanger huwt, gaat samenwonen of een relatie aangaat als waren zij gehuwd of hadden zij hun samenwonen laten registreren. De verplichting tot betalen van partneralimentatie vervalt direct, zonder dat tussenkomst van de rechtbank noodzakelijk is.

Duurzame relatie in de praktijk

Een relatie ‘als waren zij gehuwd’ is natuurlijk moeilijker te bewijzen als een huwelijk. De betaler van de partneralimentatie zal daarom niet zomaar meteen van de betaalplicht ontheven worden. De alimentatie ontvangende partij ontvangt bij het aangaan van een nieuwe relatie ook geen aanspraak op onderhoud van de nieuwe partner. Bij breuk van deze nieuwe relatie zou iemand op financieel gebied behoorlijk tussen wal en schip kunnen terechtkomen. De rechtbank mag ook geen datum in de toekomst vaststellen waarbij de betalingsverplichting aan de ex-partner ophoudt. De vrijwaring van partneralimentatie gaat in zodra de ontvangende partij voldoet aan artikel 1:60 van het Burgerlijk wetboek. Onderhoudsbetalingen die na die datum zijn uitgevoerd dienen door de ontvangende partij te worden terugbetaald. 

Duidelijk afspraken voorkomen getouwtrek om bewijslast

Bij een echtscheiding kunnen partijen ook van te voren afspraken in het convenant vast laten leggen om een beroep op artikel 1:60 BW te voorkomen. In de afspraak wordt bijvoorbeeld een bepaalde proefperiode in acht genomen waarin de alimentatiebetaling tijdelijk gestopt wordt wanneer de alimentatieontvanger een nieuwe duurzame relatie aangaat. Indien de nieuwe relatie van de ontvanger na die vastgestelde periode nog voortduurt stopt de alimentatieplicht. Is inmiddels de nieuwe relatie verbroken en blijft verbroken, wordt de onderhoudsplicht weer herstelt. Dit is een oplossing waar beide partijen profijt van hebben. A, de betalingsverplichting kan eerder stoppen dan volgens een artikel 1:60 BW vastgestelde datum. B, de partij die gaat samenwonen heeft de garantie dat, wanneer binnen de vastgestelde periode blijkt dat deze nieuwe relatie geen stand houdt, de eerder toegekende alimentatiebetalingen weer hervat worden.

Partneralimentatie: een lastig vraagstuk in een scheiding…

Veel mensen kunnen zich vinden in de wetsvoorstellen om de partneralimentatie eerlijker en van zo kort mogelijke duur te laten zijn. De politiek wil dat de maximale termijn voor partneralimentatie nog maximaal vijf jaar gaat bedragen in tegenstelling tot de termijn van twaalf jaar die nu geldt. De achterliggende gedachte is dat alimentatie mensen afhankelijk maakt en geen stimulans geeft om actief een baan te gaan zoeken.

Bij een op de zes echtscheidingen wordt partneralimentatie toegekend.  In de meeste gevallen is de vrouw hierbij de ontvanger. In die zin is er nog steeds inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Maar als men kijkt naar het feit dat de vrouw de zorg van de kinderen en het huishouden op zich neemt en er weinig ruimte is voor een baan er naast is alimentatie niet onterecht.  Kiezen beide partners er voor dat een van hen thuisblijft dan is alimentatie al zeker niet onterecht meer.

In een scheiding waarbij de partners lijnrecht tegenover elkaar staan en een rechter nodig is om de over de zaak te beslissen is het nodig een wet te hebben die de partneralimentatie regelt. Nu wordt gekeken naar de welstand van partijen maar men kan zich voorstellen dat er meer factoren zijn waar een rechter naar kan kijken alvorens tot een besluit te komen over de hoogte van een alimentatie en de termijn daarvan. Men kan hierbij ook denken aan een plan waarbij een alimentatie langzaam wordt afgebouwd. Dit kan eigenlijk nu al, maar wordt niet in praktijk gebracht. Een wet zou dit ook kunnen regelen.

Eigenlijk zou het zo moeten zijn dat partners over het punt alimentatie er op een wel doordachte manier mee zouden moeten omgaan. Als er een goed inzicht is wat betreft beide inkomens en de alimentatieberekening duidelijk is dan kan er snel een voor beide partijen acceptabele situatie worden geregeld. 

Laten we afwachten wat en wanneer eventuele nieuwe wetgeving voor alimentatie gaat brengen en of deze inderdaad een betere oplossing gaat brengen voor die gevallen waarvoor een redelijke alimentatieregeling zeker nodig is.