Tagarchief: partneralimentatie

Is een nieuwe relatie van invloed op de partneralimentatie?

Na een echtscheiding of een ontbinding van een samenlevingscontract betekent dat nog niet dat alle verbindingen met je ex daadwerkelijk zijn verbroken. Wanneer je voor de kinderen of jezelf alimentatie ontvangt en je gaat samenwonen ben je verplicht dat je ex te mede te delen. De alimentatieplicht aan de ex eindigt zodra er bewezen kan worden dat de ontvanger huwt, gaat samenwonen of een relatie aangaat als waren zij gehuwd of hadden zij hun samenwonen laten registreren. De verplichting tot betalen van partneralimentatie vervalt direct, zonder dat tussenkomst van de rechtbank noodzakelijk is.

Duurzame relatie in de praktijk

Een relatie ‘als waren zij gehuwd’ is natuurlijk moeilijker te bewijzen als een huwelijk. De betaler van de partneralimentatie zal daarom niet zomaar meteen van de betaalplicht ontheven worden. De alimentatie ontvangende partij ontvangt bij het aangaan van een nieuwe relatie ook geen aanspraak op onderhoud van de nieuwe partner. Bij breuk van deze nieuwe relatie zou iemand op financieel gebied behoorlijk tussen wal en schip kunnen terechtkomen. De rechtbank mag ook geen datum in de toekomst vaststellen waarbij de betalingsverplichting aan de ex-partner ophoudt. De vrijwaring van partneralimentatie gaat in zodra de ontvangende partij voldoet aan artikel 1:60 van het Burgerlijk wetboek. Onderhoudsbetalingen die na die datum zijn uitgevoerd dienen door de ontvangende partij te worden terugbetaald. 

Duidelijk afspraken voorkomen getouwtrek om bewijslast

Bij een echtscheiding kunnen partijen ook van te voren afspraken in het convenant vast laten leggen om een beroep op artikel 1:60 BW te voorkomen. In de afspraak wordt bijvoorbeeld een bepaalde proefperiode in acht genomen waarin de alimentatiebetaling tijdelijk gestopt wordt wanneer de alimentatieontvanger een nieuwe duurzame relatie aangaat. Indien de nieuwe relatie van de ontvanger na die vastgestelde periode nog voortduurt stopt de alimentatieplicht. Is inmiddels de nieuwe relatie verbroken en blijft verbroken, wordt de onderhoudsplicht weer herstelt. Dit is een oplossing waar beide partijen profijt van hebben. A, de betalingsverplichting kan eerder stoppen dan volgens een artikel 1:60 BW vastgestelde datum. B, de partij die gaat samenwonen heeft de garantie dat, wanneer binnen de vastgestelde periode blijkt dat deze nieuwe relatie geen stand houdt, de eerder toegekende alimentatiebetalingen weer hervat worden.

Partneralimentatie: een lastig vraagstuk in een scheiding…

Veel mensen kunnen zich vinden in de wetsvoorstellen om de partneralimentatie eerlijker en van zo kort mogelijke duur te laten zijn. De politiek wil dat de maximale termijn voor partneralimentatie nog maximaal vijf jaar gaat bedragen in tegenstelling tot de termijn van twaalf jaar die nu geldt. De achterliggende gedachte is dat alimentatie mensen afhankelijk maakt en geen stimulans geeft om actief een baan te gaan zoeken.

Bij een op de zes echtscheidingen wordt partneralimentatie toegekend.  In de meeste gevallen is de vrouw hierbij de ontvanger. In die zin is er nog steeds inkomensongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Maar als men kijkt naar het feit dat de vrouw de zorg van de kinderen en het huishouden op zich neemt en er weinig ruimte is voor een baan er naast is alimentatie niet onterecht.  Kiezen beide partners er voor dat een van hen thuisblijft dan is alimentatie al zeker niet onterecht meer.

In een scheiding waarbij de partners lijnrecht tegenover elkaar staan en een rechter nodig is om de over de zaak te beslissen is het nodig een wet te hebben die de partneralimentatie regelt. Nu wordt gekeken naar de welstand van partijen maar men kan zich voorstellen dat er meer factoren zijn waar een rechter naar kan kijken alvorens tot een besluit te komen over de hoogte van een alimentatie en de termijn daarvan. Men kan hierbij ook denken aan een plan waarbij een alimentatie langzaam wordt afgebouwd. Dit kan eigenlijk nu al, maar wordt niet in praktijk gebracht. Een wet zou dit ook kunnen regelen.

Eigenlijk zou het zo moeten zijn dat partners over het punt alimentatie er op een wel doordachte manier mee zouden moeten omgaan. Als er een goed inzicht is wat betreft beide inkomens en de alimentatieberekening duidelijk is dan kan er snel een voor beide partijen acceptabele situatie worden geregeld. 

Laten we afwachten wat en wanneer eventuele nieuwe wetgeving voor alimentatie gaat brengen en of deze inderdaad een betere oplossing gaat brengen voor die gevallen waarvoor een redelijke alimentatieregeling zeker nodig is.

Wat als je ex-partner geen alimentatie betaalt?

Je ex-partner en jij zijn gescheiden. Een pijnlijke zaak, maar gelukkig heb je het financieel goed op kunnen lossen. Voor jezelf, en voor je kinderen. Maar wat als je partner ineens geen alimentatie meer betaalt? Uit onderzoek blijkt dat de betaling van kinderalimentatie sinds 2007 steeds vaker achterblijft. De meldingen van betalingsachterstand zijn met maar liefst vijftig procent gestegen!

Waar krijg je mee te maken als de betaling stopt?
Na een scheiding is het op orde krijgen van de financiën vaak een hele klus. Soms zijn er veel kosten ineens, omdat jij of je ex-partner moet verhuizen en een andere woning moet kopen of huren. Het kan dan heel veel verlichting geven als er een goede alimentatieregeling getroffen wordt. Daarmee wordt je inkomen aangevuld en kun je de vaste lasten en de behoeften van de kinderen goed financieren. Soms komt het voor dat een ex-partner plotseling stopt met betalen.

  • Je kunt je vaste lasten niet meer betalen;
  • Het levensonderhoud van jou of je kinderen komt in de knel;
  • Er ontstaan betalingsachterstanden;
  • En het belangrijkst: de verstandhouding verslechtert.

Financiële problemen kunnen enorm veel energie vragen en een grote last op het hele gezin leggen. Wat kun je hieraan doen?

Maatregelen als je ex-partner stopt met het betalen van alimentatie
Het komt vaak voor dat de indexering van alimentatie niet doorgevoerd wordt in de betalingen van een ex-partner. Wat deze indexering dit jaar precies inhoudt, kun je bekijken op de website van het Ministerie van Justitie. Mocht deze indexering bij jou ook niet doorgevoerd zijn, dan heb je het recht om dit met terugwerkende kracht te ontvangen. Naast het leggen van persoonlijk contact met je ex-partner en het uitleggen van de situatie zijn er in Nederland meer mogelijkheden om je ex-partner te bereiken. Je kunt de overheidsinstantie LBIO (Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen) benaderen, maar ook particuliere bedrijven zoals het NLAI (Nederlands Loket Alimentatie Inning). Hun diensten verschillen, maar de kern blijft hetzelfde. De bedrijven benaderen je ex-partner namens jou. Ze ondernemen achtereenvolgens de volgende acties:

  • Er wordt een aanmaning verstuurd;
  • Een deurwaarder kan desnoods langskomen en de situatie duidelijk uitleggen;
  • Wordt er aan dit formeel bevel niet voldaan? Dan volgt beslaglegging.

Betaalt je ex-partner de alimentatie niet, dan is dat voor jou heel vervelend. Maar omdat er duidelijke afspraken gemaakt zijn over deze betaling, sta je volledig in je recht als je dit bedrag opeist. Het LBIO of bijvoorbeeld het NLAI kunnen je hierbij daarom goed van dienst zijn. In uiterste nood kan er beslag gelegd worden op het inkomen of de bankrekening van je ex-partner. Door deze hulp heb je de zekerheid dat je niet lang zonder geld komt te zitten.

Wijziging alimentatienormen

De werkgroep alimentatienormen houdt zich al geruime tijd bezig met de uniformering van de regels voor het berekenen van alimentatie. Diverse wijzigingen zijn in aantocht.

Zo zal met ingang van 1 april 2013 de aanbevolen rekenwijze voor kinderalimentatie wijzigen.

Verder is besloten dat met ingang van 1 januari 2013 het kindgebonden budget zal worden beschouwd als een tegemoetkoming in de behoefte van kinderen. Dat betekent dat de behandeling van het kindgebonden budget aansluit bij de wijze waarop wordt omgegaan met kinderbijslag.

Dit heeft directe gevolgen voor de hoogte van de kinderalimentatie.

Wettelijke indexering voor de alimentatie

Artikel 1:402a BW stelt dat de wettelijke indexering ieder jaar door de Minister van Justitie wordt vastgesteld. Dit percentage is vervolgens van toepassing op zowel de kinderalimentatie als de partneralimentatie. Ook maakt het ook geen verschil of u de hoogte van de alimentatie onderling bent overeengekomen of dat deze door de rechter is vastgesteld.

Verder is van belang om te weten dat u als alimentatieplichtige (dus degene die de alimentatie moet betalen) zelf verantwoordelijk bent voor het bijhouden en het verhogen van het uiteindelijke bedrag, ongeacht of de alimentatiegerechtigde (degene die alimentatie ontvangt) hierop aanspraak maakt of niet.

Ons advies is dan ook om dit goed bij te houden. Voor 2013 is de indexering vastgesteld op 1,7%.